X
تبلیغات
خاطرات مسابقه چهار در چهار - درباره هومن ستوده ...
خاطرات نخستين مسابقه ي تلويزيوني بين دانشگاهي كشور در شبكه چهار

هومن ستوده مجري مسابقات چهار در چهار بود. تا پيش از اين مسابقات من اصلا او رو در تلويزيون نديده بودم اما ظاهرا چندين برنامه مختلف اجرا كرده بوده و فردي شناخته شده بود. قبل از هر چيز من جمع بنديمو در موردش ميگم: اون مجري بسيار تواناست و خيلي خوب فهميده بود كه اين مسابقات رو چطور بايد اجرا كنه. مسابقاتي كه احتمالا بيننده ي چنداني نداره به جهت موضوعش ولي بايد جذاب به نظر بياد تا بيننده جذب برنامه بشه. هومن ستوده اين كار رو خيلي خوب انجام داد.

اما شايد جالب باشه كه اين مجري خارج از ضبط مسابقه اصلا اون آدمي كه به نظر خاكي و خودموني مياد نيست. حداقل براي دانشجوياني كه واسه اولين بار مي بيننش، بيرون از ضبط اصلا آدم باحالي نيست. در واقع اجراي هنرمندانه ي او، اين طور وانمود مي كنه كه كلا خيلي شوخ طبع هست ولي در واقعيت اون در موقع اجرا فقط به موقعيت حرفه اي شغليش فكر مي كنه و اينكه بايد اينگونه اجرا كنه تا اين طور به نظر بياد. نميدونم شايد چون من تا به حال فقط يك بار فضاي يك برنامه اين چنيني رو ديدم، برداشت سطحي ميكنم. شايد همه ي مجري هاي معروف اين گونه اند. مثلا فردوسي پور، سيد محمد حسيني و ...! و شايدم مدل هومن ستوده اين چنيني هست. اون به معناي تام يه بچه تهروني خالص هست. از ادا و اطفارهاش گرفته تا لهجه اش و گاهي لوس كردن خودش پشت صحنه. اما هنر اصلي اون سر زبان داشتن بسيار عالي است. در كمترين زمان ممكن، بهترين حرف ممكن به ذهنش مياد و خيلي خوب شرايط رو با صحبت هاش كنترل ميكنه و به اون مساله اي كه علاقه داره هدايت مي كنه.

به هرحال هومن ستوده اجراي موفقي داشت. هر چند كه دراجراش اصلا نتونست يك مجري بي طرف باقي بمونه. پر واضح بود كه دوست داشت شريف يا اصفهان قهرمان اين بازي ها بشن. پر واضح بود كه بعد از پيروزي ما بر گيلان و علوم تحقيقات اصلا خوشحال نشد و حتي در بازي با گيلان متعجب شد كه چرا ما بعد از پيروزي يه خوشحالي خفيف كرديم! به عنوان يك معيار، اون زماني كه از بردن يك تيم اصلا راضي نبود، يادش مي رفت نظر تيم ها رو بعد از مسابقه بپرسه و زود پلاتو خداحافظي رو مي گفت! اين اتفاق در بازي با گيلان و علوم تحقيقات دقيقا رخ داد! و اينكه صحبت هاي تاثير گذارش روي نظر كارشناسان هم تا حدودي بي طرفيش رو در بازيهاي مختلف خدشه دار كرد.

فكر مي كنم آقاي راهپيما هم تا حدودي همين گونه بود چون بعد از بازي نيمه نهايي با گيلان نظر اونا رو پرسيد ولي يادش رفت كه بايد نظر فيناليست رو هم بپرسه! انتخاب آيتم ورزشي فينال هم يه نشانه ديگه از اين بود كه تهيه كننده مسابقات تيم ما رو اصلا دوست نداشت! (چراكه اون آيتم واسه بيرجند تكراري بود ولي براي ما كاملا جديد بود) اليته افراد پشت صحنه هم كم و بيش اين مساله رو نشون مي دادن. بعضياشون هم خب دوست داشتن ما ببريم. مثلا محمد منافي عزيز، خشايار تهراني، رضا بوكات و غيره. به هر حال طبيعي هم هست كه هر كدوم از دست اندر كاران گرايش به يك يا چد تيم داشته باشن. ولي هومن ستوده به عنوان يك مجري، بايستي تلاش بيشتري در نشان ندادن خرسندي يا ناخرسندي از نتايج مسابقات رو مي كرد. شايد بي طرفي فردوسي پور در ورزش فوتبال واسه اون يك الگو خوب ميتونه باشه!

نوشته شده توسط اميرحسين در ساعت 14:7 | لینک  |